Deze maand rond ik het derde deel van mijn thrillerreeks af zodat er een versie ligt die door de uitgeverij opnieuw gelezen kan worden. Daarna zal er nog wel wat veranderen, maar de verhaallijn, de personages, de ontwikkelingen en de tijdsspanne staat allemaal vast. Hoe ga je zo’n lap tekst van 70 duizend woorden te lijf?

Ik begon in de eerste week van school, na de vakantie. Dat betekende weer lezen, en al lezende schaven. Met een paar items in mijn hoofd die nog aangescherpt moesten worden: hoofdpersoon Erik Rappel heeft inmiddels een bootje, zijn relatie gaat een stapje verder, de verhouding met zijn dochter mag wat meer terugkomen en het verhaal speelt in april, dus het is iets warmer maar geen zomer, en ik moet weten hoe laat het donker wordt.

Het begin van dit herschrijven was echter al de zomervakantie, juist door niet te lezen. Die eerdere versie, het verhaal over een drugslab, de focus op de zoon van een vriend van een hoofdpersoon, de gekke verliefdheid van die jongen samen met drugs – dat overdacht ik iedere dag in mijn hoofd.

Met de bladzijden voor mijn neus ga ik aan zinnetjes klooien, verander ik alinea’s, denk ik dat dat ene personage net iets anders moet zeggen – allemaal details. Zonder de tekst erbij gaat dat nadenken over een verhaal anders. Ergens op vakantie in de Ardennen dacht ik tijdens een wandeling plotseling: de leesbril die mijn hoofdpersoon nodig heeft kan hij bij de eerste klus (hij wordt gevraagd portier te zijn) opzetten.

Dat zijn gedachten die ik tijdens het lezen van het verhaal veel moeilijker tot me kan laten komen, want dan zit ik tegelijk in het verhaal. Dus alles wat er nog niet is wordt automatisch buitengesloten. Al lezende richt je je op wat er staat, ergens ver weg onwillekeurig denkend aan dit verhaal schieten me opeens nieuwe zaken te binnen.

Zo’n verhaal aanvallen betekent dus: me voornemen ermee te starten en dat gewoon doen. In de eerste schoolweek, iedere dag een paar hoofdstukjes, zodat ik er nu al zo’n beetje helemaal doorheen ben. Maar de periode daarvoor is het juist niet lezen de beste voorbereiding, de beste aanloop.