In het stamcafé hoorde de schrijver, toen nog jong, van een journaliste van BNR-Nieuwsradio, dat een beroemde schrijver zijn boek had gelezen en er erg over te spreken was. Deze beroemde schrijver (bestsellers, nominaties, een paar keer een grote prijs) was te gast geweest bij de radio, vertelde over de roman, in het bijzonder over een scène waarin een vrouw in een rivier zwemt, tegen de stroming in, en zo op dezelfde plaats in de rivier blijft zweven. Dat vertelde hij in detail, en glunderend. Hij vond het echt een mooie scène, uit een geslaagde roman.

De journaliste kwam destijds ook regelmatig in het café. Ze zag de jonge schrijver en vertelde hem: Die en die beroemde schrijver vind je boek ontzettend goed. De jonge schrijver was zeer blij met dat nieuws. Hij verkocht weinig boeken, de nominaties zouden daarna pas komen, en hij schreef voor iedere lezer die zijn boek maar op zou pakken, maar als een bekende schrijver zijn boek kon waarderen, dan was dat in ieder geval goed nieuws.

Nu kwam de beroemde schrijver ook regelmatig in dat café, want alle schrijvers kwamen (of komen) in dat café. Dus de jonge schrijver hoefde niet lang te wachten voor hij bij binnenkomst op een avond de beroemde schrijver aan de bar zag staan. De jonge schrijver stapte op hem af en zei: Ik heb vernomen dat je mijn boek mooi vindt, vooral die scène met de vrouw die in de rivier zwemt en door de stroming op één en dezelfde plek blijft.

De beroemde schrijver keek de jonge schrijver aan. Hij was een kop kleiner dan de jonge schrijver, die bovendien breed was, en grote handen had. Er fonkelde iets in de ogen van de gearriveerde schrijver, was het herkenning of toch iets anders?

Toen zei de beroemde schrijver: Ik weet niet waar je het over hebt. En hij liep naar de wc. Daar bleef hij heel lang, achter een gesloten deur.

De jonge schrijver begreep pas veel later, toen hij inmiddels meer romans had geschreven dan de beroemde schrijver, dat die kleine glinstering in de ogen van destijds geen herkenning was maar angst. Hij was bang voor de jonge schrijver. Misschien door zijn postuur, misschien door zijn directheid. Misschien door iets anders. Het was angst.