Op een of andere manier had een filmregisseur me op het oog. Dat ging zoals gebruikelijk via via. Zijn vriendin werkt in mijn stamkroeg, dus daar komt hij ook regelmatig, en ondanks dat we elkaar nog nooit gesproken hadden stuurde hij me op een dag een bericht of ik een keertje wilde kletsen over zijn film: Ik hoor graag van je wanneer je tijd hebt voor een kop koffie.

Die afspraak was zo gemaakt. In eerste instantie ging het niet om een auditie, dat kwam pas later. Ik had wel eens meer aan films gewerkt, onder andere aan Brimstone en De surprise, en dat betrof alleen het lezen en bespreken van het scenario. Ik verwachtte dat nu ook te zien, en die kant ging het eerst op. We dronken koffie, ik las het script, had wat vragen en opmerkingen, maar daarna vroeg de regisseur me om auditie te doen.

De hoofdrol in de film was voor een boer. Geen veehouder of zo, wel een totale agrariër. Mijn kop paste daar blijkbaar wel bij. Ik reageerde zeer terughoudend. Ik ben geen acteur, schreef ik. Ik vond dat het script om een goeie acteur vroeg, een professional. Dat ben ik niet, ik ben gespecialiseerd in tekst, en als ik ga acteren zal ik gezien worden als een schrijver die acteert. Niet als een acteur die een rol speelt.

Toch kwam het tot een vervolg, want de regisseur had argumenten om met acteurs zonder ervaring te gaan werken, op zoek naar iets authentieks. Goed. Dus op een middag in een toneelzaaltje in Amsterdam zat ik aardappels te schillen met een tegenspeelster. Er was ruzie. Ik was een stugge boer. Dat aardappelschillen was gelukkig een houvast, dat was slim van de filmmensen.

De andere acteur die auditie deed was Raymond Thiry. Hij moest voor mij aardappels schillen. Zet ‘m op, zei hij nadat we even gesproken hadden op de gang en het tijd was voor mijn auditie. Thiry wordt vaak gecast vanwege zijn uiterlijk: hard gezicht, stoere kop. Leent zich voor criminele rollen, en blijkbaar ook als boer.

We kregen de rol allebei niet. De regisseur koos voor een echte boer, die nog nooit geacteerd had, maar die wel een overall kon dragen zoals een echte boer dat iedere dag doet. Zoals mijn vader dat kan. De film kwam uit en draaide in Cannes. Iedere keer als ik aardappels sta te schillen denk ik dat er iemand meekijkt.