Iedere dag vijf hoofdstukjes herschrijven, had ik me voorgenomen, in de hoop dat het kon. De eerste dag deed ik precies vijf hoofdstukjes, omdat ik wilde zien of ik tijd over had. Het kostte me twee uur. Dat haal ik dus makkelijk op één dag, maar als ik twee van zulke blokken zou doen dan weet ik dat ik slordiger ga werken en dat mijn concentratie minder wordt en dat ik minder goed na kan denken over de samenhang tussen de hoofdstukjes.

Ik heb in totaal 109 hoofdstukjes en een proloog en een epiloog. Dus na 22 werkdagen ben ik er helemaal doorheen. Dat is te overzien. De tweede en derde dag echter had ik er al meer vertrouwen in en kende ik het verhaal weer wat beter (ik had er maanden niet naar gekeken), en kon ik tien hoofdstukjes per dag doen, en kwamen er al gauw ideeën voor het volgende hoofdstukje en het volgende hoofdstukje, en zo verder. Dat ging te snel.

Dus ik moest op tijd stoppen en op een kladblaadje noteren wat die gedachten zijn (iets wat eigenlijk niet nodig is) om de volgende dag fris verder te kunnen. Dat is het moeilijkste. Bij herschrijven raakt iedere schrijver hyper, want je wilt dat hele document verwerkt hebben. Dat kost echter gewoon tijd. En de enige zekerheid die helpt is dat als ik iedere dag vijf hoofdstukjes doe, ik na zo’n vier weken een compleet nieuw boek heb.

»

janvanmersbergen