Mijn dochter kreeg een boek cadeau: The Hunger Games, Catching Fire. Van Suzanne Collins. Een grote hit, in de originele uitgave, en dus in het Engels. Het boek staat naast haar bed op de vensterbank. Ieder boek dat ik tegenkom pak ik op, sla ik open, lees ik, dus ook bij deze mooi uitgegeven paperback.Lees meer »
De fotograaf had een koffer mee, een grote hoes, twee tassen en twee statieven. Ik wist meteen: dit wordt een lange middag. Het was gewoon bij mij thuis, toen ik nog op een etage in Amsterdam-Zuid woonde. Kleine woonkamer: tafel, bank, bed, tv, schouw. Het meest opvallende: de ramen die in een soort erker zaten.Lees meer »
Wie thrillers leuk vindt moet Elmore Leonard lezen. Dat zeg ik niet alleen, George Pelecanos, Michael Connelly en Dennis Lehane zijn sterk beïnvloed door de manier van vertellen die Leonard in ieder boek weer aan de dag legt. Zijn omnibus, waarin ook Get Shorty opgenomen is (vertaald als Geldschieter), wordt afgesloten met de vertaling vanLees meer »
Een verhaal schrijven dat voorzien wordt van tekeningen is anders dan gewoon een verhaal schrijven. De tekeningen zullen veel beeld al geven, de tekst hoeft niet alles te benoemen of te beschrijven. Misschien wat meer dialoog, misschien wat meer detail. Toen uitgeverij Rubinstein me vroeg of ik een Gouden Boekje wilde schrijven (Ik zei meteenLees meer »
Met mijn vriend Djurre de Haan, bekend als Awkward I, reisde ik naar Assen om op een festival een optreden te verzorgen. De muziek van Djurre gecombineerd met fragmenten uit mijn roman, het was een programma van zo’n drie kwartier. Het was warm, het was een lange treinreis, we kwamen aan in Assen, zochten deLees meer »
De bezigheid van verteller en hoofdpersoon Marlies, kortweg Mar, uit De onverwachte rijkdom van Altena, is het maken van een cryptogram. Ze zit aan een picknickbank in een wintersportgebied, ze durft de berg niet op. Die bezigheid had ik al snel, het betreffende cryptogram niet. Dat kwam later. Eerst liet ik Mar vertellen dat zeLees meer »
De kunsthistoricus en de schrijver zaten dit keer aan de ronde tafel, achterin. Ze zaten op het bankje dus hadden ze goed zicht: de deur om te kunnen zien wie er binnen zouden komen, de bar om subtiel te kunnen wenken en bestellen, de achterste hoek om te zien wie er naar de wc gingen.Lees meer »