Op de cover van Het lange afscheid, de klassieker van Raymond Chandler uit 1953 staat een quota van Haruki Murakami: ‘Ik heb dit boek minstens twaalf keer gelezen.’ Die aanbeveling leidde me niet naar de roman van Chandler, dat was het lezen van De postbode belt altijd tweemaal, van James M. Cain, ook een klassieker,Lees meer »

Vorige maand was het Wereldmeisjesdag. Plan International vroeg veertig schrijvers een gedicht of andersoortige tekst te schrijven over de kwetsbaarheid van meisjes. De hashtag was: lichtgedichten. In zijn algemeenheid kan ik daar weinig over zeggen, antwoordde ik, wel heb ik een dochter die inmiddels 18 is en haar vleugels uitslaat. Mag ik daar over schrijven?Lees meer »

Een dag na mijn boekpresentatie werd mijn verstandskies getrokken. Het waren twee momenten in mijn agenda die week waar ik ongeveer op dezelfde manier tegenop zag, en in beide gevallen was ik blij dat het allemaal weer voorbij was. Zo’n boekpresentatie lijkt een mooi moment, het vieren van je werk, maar op het moment zelfLees meer »