Guus Meeuwis

Na deze introductie van deze schrijver ben ik doorgegaan met lezen. Soms moet je in een boek komen, hier was ik na tien zinnen al gepakt. Ik zat er helemaal in. Heel knap. Het niet praten… In Brabant hebben we de olifant midden op tafel staan en daar gaan we in polonaise omheen. Om het maar niet aan te vallen, om maar niet te hoeven praten. Je voelt door het hele boek heen dat dit jouw verhaal is, heel wonderlijk samengesteld.

Trouw

Een strak geschreven familiedrama met een schokkende twist. Jan van Mersbergen schreef al vaker over mensen die moeite hebben zich te uiten. In zijn nieuwe roman We moeten praten voelt het gezocht, al blijft Van Mersbergen een goede verteller, waardoor je de scepsis ook opzij kunt zetten. Als dat lukt, dan hou je een strak geschreven familiedrama over met een schokkende twist op het eind. (Gerwin van der Werf)

Gerard van Maasakkers

Een intrigerend verhaal. Bij het lezen raakte ik wel steeds uit het verhaal als ik mijn eigen naam zag staan, dat was wel een rare gewaarwording. Dank voor het boek, de Chili Peppers doe je zelf wel, hè?

Mezza

Ik heb bijna alles gelezen van Jan van Mersbergen, omdat hij zoveel tussen de regels door vertelt. We moeten praten draait om een jongetje dat al heel lang niet gesproken heeft, maar als hij een spreekbeurt moet houden niet meer ophoudt met vertellen: wat er in zijn jeugd gebeurd is, met zijn vader, met zijn opa. Het wordt duidelijk waarom hij stopte met praten. Van Mersbergen verschijnt niet vaak in de media, maar is geliefd onder boekhandelaren. (Janine Waiboer, Boekhandel Thomas, Bergen)

Thomas Heerma van Voss

Een mooie, aangrijpende roman over stilte – stilte die verbindt, stilte die doorwerkt in een familie, en vooral stilte die eindelijk eens doorbroken wordt. De personages in We moeten praten nemen het woord wanneer niemand dat verwacht, en het levert doordringend, verslavend proza op. Zoals bekend komt goed schrijven vaak neer op goed kijken. Ik ken weinig Nederlandse schrijvers die zo precies kunnen kijken als Jan van Mersbergen.

Gé Reinders

Prachtig boek. Ik heb ’t uit. Als je je punt wilt weten: een tien!

Literair Nederland

Schokkend familiedrama. We moeten praten is een familiedrama over stilte, eenzaamheid, onvermogen, vooroordelen en het nemen van de verkeerde beslissingen door volwassenen, zodanig dat het kind er de dupe van is. Van Mersbergen, die diverse prijzen won en in meerdere talen vertaald is, schrijft knap, toegankelijk en compact en weet aan het denken te zetten. (Marjet Maks)

Leeuwarder Courant

Dat verhaal is tragisch, maar blijft luchtig omdat Van Mersbergen er humoristische elementen in heeft gestopt, zoals het Brabantse dialect van zijn opa. Binnen dertig pagina’s maakt Van Mersbergen duidelijk hoe ingrijpend die vorm van kanker is. De vader probeert te begrijpen waarom de ziekte, ondanks de genezing, aanwezig blijft; ‘waarom je er in mijn hoofd altijd bent’. Het zijn indringende pagina’s, zeker als je deze ziekte uit eigen ervaring kent. (Coen Peppelenbos)

Scholieren.com

Nieuw meesterwerkje. Van Mersbergen kent de kunst van het weglaten. Met We moeten praten heeft hij een heerlijk verhaal geschreven. Over de structuur goed nagedacht, de inhoud is nogal bijzonder en dat hij misschien iets minder geloofwaardig is, neem ik op de koop toe. Een bizar en onverwacht slot. Gevoegd bij een lekker lezende bladspiegel, zie ik het als een nieuw meesterwerkje. (Cees)

Reformatorisch Dagblad

Schijnbaar uit het nieuws houdt Koen een ronkende spreekbeurt die zo lang is dat er een pauze ingelast moet worden. Zijn hele leven passeert de revue. Jan van Mersbergen is sterk in We moeten praten. Hij borduurt voort op de hem eigen thema’s als familie, onvermogen, trauma, maar ook groei. Met zinnen om in te lijsten. (Willy Wouters-Maljaars)

Özcan Akyol

Ik kan je verzekeren: Het is je gelukt.

Nederlands Dagblad

Het knappe van Van Mersbergen is dat je als lezer niet wilt nadenken of dit wel geloofwaardig is. Het verhaal is te intrigerend en Koen als personage te sympathiek. Je wordt meegetrokken in het aangrijpende leven van dit vroegwijze joch en zijn vader die liefdevol voor hem zorgt. (Rien Fraanje)

EO Visie

Hóógst ongeloofwaardig (Gert-Jan Schaap)

De Nieuwe Koers

Van Mersbergen weet de tragiek van het gebroken gezin scherp te tekenen. De eenzaamheid van een kind dat geconfronteerd wordt met dingen die te groot voor hem zijn. En de ‘opa’, een van die goede mensen, waarvan er gelukkig zo veel zijn, en die doet wat hij kan. Tot Koen begint te praten, vandaag, als hij alles vertelt. Dan is de klas stil. (Arie Kok)

Herman Koch

Wat een mooi boek! Het duurde even voordat ik eraan begon, wachtte op een lege dag, maar toen ging het ook in één keer. Erg subtiel en spannend tegelijk, echt verrassend einde.

Ambert Kortzorg

Ik was gegrepen vanaf de eerste pagina en heb het in één adem uitgelezen. Grappig en ook ontroerend. Mede door de thematiek: het vertrek van een ouder. Doordat het boek zo mooi is geschreven heb ik de liefde voor taal herontdekt. Je hebt heel veel liefde gestoken in je personages. Ik voelde verbitterdheid, eenzaamheid. Het boek was eigenlijk te kort.

Marijn Hogenkamp

Wat een wonderschone, ontroerende roman weer!

Barbara Brian

Mooi boek, goed verhaal. Vooral ook die opzet, praten moeten we. En die ontknoping kwam als een donderslag!

Boekhandel Blokker, Heemstede

Een prachtige kleine roman in alle eenvoud die indruk maakt en ook iets met je doet. We bevelen dit boek van harte aan. (Boek van het Jaar!)

Boekiewoogie

Je voelt de spanning van Koen als hij aan zijn spreekbeurt begint, maar ook dat hij het echt graag wil vertellen. Het is een prachtige opbouw van het verhaal. De auteur kruipt bij elk personage in het hoofd van die persoon. (Joke)

Pepijn de Boer

Heel indrukwekkend. Ik vond het lezen als een horrorfilm/thriller: het grote onheil komt er onherroepelijk aan, maar je weet nooit precies wanneer en hoe. Maar ik wilde wel steeds verder om erachter te komen.

Anita van Oosterbosch

Wat een adembenemend boek. Ik heb het twee keer gelezen, de eerste keer was het beetje zoeken voor me, de tweede keer viel het kwartje. Ik vond het zo mooi, de beelden waren prachtig. Het was net of ik naar een film van Alex van Warmerdam keek. Echt ontzettend genoten, het heeft iets weemoedigs.

Pleuntje leest

Wat een bijzonder mooi en tikkeltje vreemd boek is dat.

Alles over boeken en schrijvers

Dit is een bloedmooi geschreven, verdrietig, hartveroverend, ontroerend, begeesterend boek. Jan van Mersbergen kan heel erg mooi schrijven.

Caroline van Diest

Intiem en krachtig verhaal over beschermen, lijden, zelfbehoud en pure liefde. Ontroerend. Prachtige schrijfstijl waarin proza en opbouw elkaar versterken. Tijdgeest en tijdloosheid komen samen. Een geweldige schrijver!

Coba Fokkema

Ik heb genoten van je boek. De taal soms juist in korte zinnen en de kwetsbaarheid van Koen, maar ook van de vader. Ik was erg geëmotioneerd na deel 1, maar voelde ook in deel 2 mee. De opa in deel 3 was ontwapenend. Mooi!

Boekhandel de Boekenmolen, Meliskerke

Over stilte die doorwerkt in de familie en ineens openbreekt. Mooiiiii.

Boekhandel ’t Spui, Vlissingen

Hartverscheurend mooi! Deze kleine, verstilde roman van Jan van Mersbergen! (Gerda en Margreet)

Daniëlle Bronsgeest

Ik heb het in één ruk uitgelezen en het heeft me diep geraakt.

Luuk Imhann

Bijzonder boek. Mooi, die getrapte vertelling naar de vader en de ‘opa’ en hoe de titel achterstevoren terugkomt en hoe elk van die drie woorden echt slaat op dat deel. Echt heel, heel erg goed. Perfecte novelle.

Lauralouise Hendrix

Hartverscheurend mooi boek. Met precies genoeg groteskheid om het geen egoproza te laten zijn. Ik las het net uit, ik kan bijna niet bewegen. Ik kon letterlijk niet ademen.

Meke Vrienten

Prachtig boek.

Hans Breetveld

Erg mooi boek! Ontroerend ook! Prachtig geschreven. Ik zag het helemaal voor me.

Rogier Knipscheer, boekhandel Koops, Venlo

Met We moeten praten zet van Mersbergen een prachtige roman neer dat je moeilijk kunt wegleggen. Je wilt verder lezen om te weten hoe de spreekbeurt afloopt, hoe het met zijn vader afloopt en hoe in het algemeen het hele verhaal afloopt. We moeten praten is echt een aanrader!

Elegance

Een korte (160 bladzijden) maar hartverscheurende roman van Jan van Mersbergen. We moeten praten gaat over het belang van communicatie, ziekte en de kwetsbare relatie tussen ouder en kind.

Chris Polanen

Van Mersbergen verkent de ziel van zijn personages zoals alleen hij dat kan. Ook de donkerste plekken beschrijft hij met mededogen en humor. Een meesterlijke roman die van begin tot eind blijft verrassen. 

Femke van der Laan

Wat een schoonheid, wat teder en fijngevoelig, wat inventief, wat grappig, wat invoelbaar geschreven. Je geeft een groot cadeau.

Ansuya Spreksel

Het eerste wat ik dacht was: HOLY SHIT! En toen nog wat specifiekere dingen, maar het einde is echt subliem!

Evi Aarens

Juist als je denkt dat het familiedrama in de roman wel zo’n beetje is voltooid, komt Jan van Mersbergen met een originele invalshoek waarin de stille prater Koen een hoofdrol speelt. Elegant en beheerst, pijnlijk en prachtig.

Nynke de Jong

Met ingehouden adem gelezen. We moeten praten is rustig, lief en ook grappig, maar je voelt de ellende steeds naderen. Ben er beduusd van.

Myrthe van Pelt

Wat is dit GOED. Absoluut een stomp in mijn gezicht.