Regelmatig spreek ik lezers die zich een artikel in Volkskrant Magazine herinneren geschreven door John Schoorl en voorzien van foto’s door Martijn van de Griendt. Gouden combinatie. Allebei sublieme kijkers, wat voor een schrijver ideaal is. Het verhaal achter het verhaal.

Het was januari 2022. Mijn moeder leefde toen nog. Ze zit wat ik elkaar gedrukt op de foto. John en ik reisden met trein en bus naar de polder waar ik opgroeide en waar mijn ouders een stuk grond hebben.

Bij de bushalte was er iets nieuws: ov-fietsen. Later heb ik bij de volgende halte, bij Nieuwendijk, een fiets neergezet zodat ik vanaf de bus vlot bij mijn ouders kan komen. Toen namen John en ik een ov-fiets. We fietsten over de dijk van Uppel.

Het was koud. We waren toeristen in een totaal niet-toeristische streek, in de winter. De houtkachel brandde.

John en ik kregen koffie, want bezoek geef je koffie, en een koekje, en al bij de koffie met koek etaleerde John zijn scherpe blik:

Er brak een kleine revolutie uit in het populierenbos in Almkerk, maar het was alleen Jan van Mersbergen die het in de smiezen had.
In zijn zelfgebouwde schuurhuis op het (Duyls) Bos had namelijk zijn vader, Jan van Mersbergen senior, bij de koffie de koektrommel geopend en vier verschillende luxe koeken aan het bezoek gepresenteerd. Junior zag het gebeuren, net als zijn moeder Jenny, de houtkachel snorde – en buiten scharrelde een Blauwe Gaai.
Dit was niet zomaar een roze koek of carree, dit was volgens de vijftigjarige schrijver het bewijs dat zijn ouders hun Bos (en zichzelf) open stelden door iets aparts te offreren. Ze willen uitdragen wat ze zijn, en wat ze zijn geworden, zei hij. Via de koeken mocht de buitenwereld weten dat ze hier een stuk land tot hun paradijs hebben omgevormd.

Typerend moment dat John met zijn telefoon vastlegde: mijn vader die hem het land wil laten zien, en mijn moeder die op de achtergrond nog even met mij praat, over de kinderen, over thuis, over kleinigheden, over belangrijke zaken.

Een paar weken later maakte ik dezelfde reis, nu met Martijn van de Griendt, zijn foto’s kwamen bij de tekst van John. Die laatste heeft al een heleboel boeken geschreven, Martijn werkt momenteel aan een boek over vaderschap en dat wordt een geweldig document. Want kijken, dat kan hij.