Een verhaal schrijven dat voorzien wordt van tekeningen is anders dan gewoon een verhaal schrijven. De tekeningen zullen veel beeld al geven, de tekst hoeft niet alles te benoemen of te beschrijven. Misschien wat meer dialoog, misschien wat meer detail.

Toen uitgeverij Rubinstein me vroeg of ik een Gouden Boekje wilde schrijven (Ik zei meteen ja) dacht ik vooral daar over na. Hoe gaan beeld en tekst elkaar aanvullen?

Ik had het geluk dat Marijke Klompmaker de illustraties verzorgde. Zij kreeg het verhaal in handen, schetste eerst, dacht mee, maakte toen de definitieve tekeningen in kleur. Een heel leuk traject.

De basis van het verhaal was een blauw bakje waar champignons in zitten. Tenminste, dat dacht ik zo’n vijf jaar geleden toen ik het verhaal schreef. Champignons zitten in een blauw bakje.

Vrij kort na het verschijnen van Wat is water? besloten de champignonkwekers, de verpakkingsindustrie of de supermarkten dat die bakjes voortaan doorzichtig moesten zijn.

Het boekje was in één klap gedateerd, en eigenlijk is dat ook wel mooi, want anders was het nooit vastgelegd dat champignons in blauwe bakjes zaten, vroeger. Mijn zoontje was vier toen ik het verhaal maakte, hij kan zich geen blauw bakje herinneren.